Τετάρτη, 28 Ιανουαρίου 2015

Τα Ξύλινα Σπαθιά και τα ενήλικα μαθήματα


Πρέπει να ήμουν εκεί στα τέλη Γυμνασίου. Στο αποκορύφωμα δηλαδή της εφηβείας. Και ξέρετε πώς είναι... Θέλεις να είσαι cool, να είσαι μέσα στα πράγματα αλλά και λίγο απ' έξω από αυτά, να ακολουθείς τις τάσεις, ακόμη και να προπορεύεσαι αν γίνεται. Τότε λοιπόν ακούγαμε ροκ. Και Τρύπες, και Guns 'n' Roses, και Metallica μέχρι και Iron Maiden. Έχετε περάσει και εσείς άραγε την ροκ φάση σας; Anyway. Και που λέτε, άρχισε τότε να ακούγεται ένα νέο όνομα: Τα Ξύλινα Σπαθιά. Έλα μου όμως που εγώ δεν είχα ιδέα περί τίνος πρόκειται. Δεν είχα ακούσει τίποτα. Και όλα αυτά σε μια εποχή που δεν υπήρχε ίντερνετ! Το πιστεύετε; Για να ακούσεις δηλαδή ένα τραγούδι, δεν έγραφες απλά xylina spathia στο youtube, πάταγες enter και τελείωνες. Έπρεπε να πας στο δισκοπωλείο, να δεις αν έχει το CD που θες, να το παραγγείλεις αν δεν το είχε, να το πάρεις σπίτι και να το ακούσεις. Τι άλματα έχουν γίνει μέσα σε τόσο λίγα χρόνια! Σαν να μιλάει η γιαγιά μου νιώθω... Ξεφεύγουμε όμως... Στο θέμα μας. Να διαβάζω στα περιοδικά για τα Ξύλινα Σπαθιά, να ακούω συζητήσεις από τους φίλους και εγώ τίποτα. Στην απέξω. Τι να κάνω, ρίχνω τα μούτρα μου, πηγαίνω στο τοπικό δισκάδικο και αγοράζω όλα τους τα CDs. Δεν ήταν πολλά, νομίζω 2, αλλά πήρα το ρίσκο, τα αγόρασα και ευτυχώς με αντάμειψαν. Απλό δεν ακούγεται; Θέλεις να ακούσεις τα Ξύλινα Σπαθιά, πήγαινε και αγόρασε τα CD τους. 

Πόσο εύκολα χρησιμοποιούμε όμως αντίστοιχες δικαιολογίες. Ωραίο το τένις αλλά δεν ξέρω. Χορεύεις salsa ε; Και εγώ θα ήθελα, αλλά δεν ξέρω. Τι ωραίες οι τάρτες σου. Εγώ δεν ξέρω να φτιάχνω. Πλέκεις ε; Εγώ δεν ξέρω. ΠΗΓΑΙΝΕ ΛΟΙΠΟΝ ΝΑ ΜΑΘΕΙΣ. Η δικαιολογία "δεν ξέρω" δεν υφίσταται. Γιατί κανείς δεν γεννήθηκε να ξέρει. Έτσι δεν μας έλεγαν οι γονείς μας όταν ήμασταν μικροί; Δεν υπάρχει δεν μπορώ - υπάρχει δεν θέλω. Στην ενήλικη λοιπόν ζωής μας, δεν υπάρχει δεν ξέρω υπάρχει δεν θέλω να μάθω. Γιατί αν θέλω, όλα μπορώ να τα μάθω. Και τένις, και χορό, και μαγείρεμα, και πλέξιμο, και Γαλλικά, και Σουηδικά, και yoga, και ζωγραφική.. τα πάντα! Μπορώ να κατορθώσω ό,τι βάλω στο μυαλό μου. Αρκεί να το θέλω. Γιατί τότε θα του αφοσιωθώ. Θα κάνω την προσπάθεια και θα του δώσω τον χρόνο που χρειάζεται. Δεν θα φτιάξω μία τάρτα η οποία θα αποτύχει και θα τελειώσει εκεί η καριέρα μου. Ξανά, και ξανά. Και μπορεί να μην γίνω ο καλύτερος τενίστας - μάγειρας - χορευτής αλλά θα μάθω κάτι που ποθώ και με ευχαριστεί.

Τέρμα λοιπόν οι δικαιολογίες. Ή τουλάχιστον έχετε υπόψη σας ότι όταν τις λέτε, δεν πείθετε ούτε τους ίδιους σας τους εαυτούς. Χωρίς βαρύγδουπες υποσχέσεις και στόχους. Μόνο για την προσωπική σας ευχαρίστηση. Αφιερώστε χρόνο σε κάτι που αγαπάτε. Όχι η τηλεόραση δεν μετράει. Ούτε ο ύπνος.  Και σας το λέω εγώ που έχω τα θέματά μου με την τελειομανία και που θα προτιμούσα 1.000 φορές να κάνω γιόγκα ξανά και ξανά (που νιώθω μία σιγουριά ότι μπορώ να ανταπεξέλθω κάπως) από το να εμφανιστώ με την ρακέτα μου στο γήπεδο του τένις και να μην πετύχω ούτε μπαλάκι! Τι λένε όμως όλα αυτά τα motivational quotes που έχει γεμίσει ο τόπος; Η εξέλιξη και η ομορφιά βρίσκονται μόλις βγεις από τον προστατευτικό σου κύκλο. Μόλις αφήσεις λιγάκι αυτά που σε κάνουν να αισθάνεσαι οικεία και άνετα. Η μαγεία (και η δυσκολία) είναι έξω από αυτά.

Πάμε λοιπόν για το 1ο μας ενήλικο μάθημα τένις. 
ανδριάνα

Διακόσμηση τοίχου... κουζίνας!



Είναι ένα από τα πιο αγαπημένα σας θέματα. Η διακόσμηση τοίχου. Και με τα νέα (Ελβετικά) δεδομένα, ξανα-προέκυψε η ανάγκη να ομορφύνουμε τους τοίχους του σπιτιού χωρίς όμως πολλά τρυπάνια, ράφια, έξοδα και μεγαλεία. Σωστά μαντέψατε! Τα αυτοκόλλητα τοίχου και οι αφίσες επέστρεψαν στο Lifelikes. Είναι ο πιο οικονομικός, ζωντανός και γρήγορος τρόπος να μεταμορφώσεις έναν ανιαρό, λευκό τοίχο. Και το καλύτερο όλων είναι ότι μπορεί να τα αλλάζεις όσο συχνά θες. Ούτε γάτα ούτε ζημιά.

Σκέφτηκα λοιπόν οι προτάσεις να είναι θεματικές. Σήμερα επικεντρωνόμαστε στην κουζίνα καθώς στο νέο μας σπίτι υπάρχει ένας μεγάααααλος, άδειος τοίχος ο οποίος σίγουρα κάπως πρέπει να αναδειχθεί. Αφήστε που είναι και ο πρώτος τοίχος που προσέχεις μπαίνοντας στο σπίτι. Οι ιδέες λοιπόν αυτή τη φορά περιστρέφονται γύρω από τις αφίσες -που αν θες τις βάζεις σε κάδρα με τόσο δα μικρά καρφάκια ή τις κολλάς με washi tapes και ταινίες, it's up to you. Και το καλύτερο όλων, σας βρήκα μερικές -που και εγώ λέω να χρησιμοποιήσω- οι οποίες είναι εντελώς δωρεάν. Πατάτε στα links, τις κατεβάζετε, τις εκτυπώνετε και voila! Καλή επιτυχία!






Δευτέρα, 26 Ιανουαρίου 2015

Και τώρα... οι δυο μας


Είναι πολύ περίεργη αίσθηση. Να είσαι μόνος σε μια ολόκληρη πόλη. Μη σας πω σε μια ολόκληρη χώρα. Στη δική μας περίπτωση όχι εντελώς μόνος αλλά οι δυο μας. Δύο άνθρωποι ανάμεσα σε εκατομμύρια άλλους. Όταν είσαι διακοπές είναι μία ανακουφιστική αίσθηση. Δεν σε ξέρει κανείς. Το πιθανότερο είναι ότι δεν σε καταλαβαίνει και κανείς. Άρα νιώθεις αυτή την ελευθερία να κινείσαι ανώνυμα. Άγνωστος μεταξύ αγνώστων. Όταν όμως ο καιρός περνά, και παύεις να είσαι σε mood διακοπών, τότε αλλάζει μαζί και η αίσθηση. Κρατάει κάποια από τα χαρακτηριστικά της αλλά στην ουσία της είναι πολύ διαφορετική.

Είναι η αίσθηση ότι ό,τι και αν συμβεί, πρέπει οι δυο σας να βρείτε τη λύση. Κανένας φίλος, καμία μαμά, καμία αδελφή δεν θα σε βοηθήσει στην τράπεζα, στο μαγείρεμα, στις κατευθύνσεις, στην αδιαθεσία. Αναμετριέσαι εσύ με εσένα. Πόσο ανεξάρτητος όντως είσαι; Πόσο μακριά μπορείς να φτάσεις χωρίς να φοβηθείς; Πόσο αποφασισμένος είσαι. Πόσα εμπόδια θα προσπεράσεις για να φτάσεις στον προορισμό σου. Και αυτός μπορεί να είναι απλά η αγορά ενός κινητού, η οδήγηση στην διπλανή πόλη αλλά και η επόμενη συνέντευξή σου για δουλειά. Πόσο περήφανος όμως νιώθεις όταν καταφέρνεις κάτι που φοβόσουν! Πραγματική ένεση αυτοπεποίθησης!

Παράλληλα είναι και η αίσθηση ότι ξανά-συστήνεσαι στον κόσμο, ίσως και στον ίδιο σου τον εαυτό. Η αίσθηση ότι μπορείς να δημιουργήσεις από το μηδέν. Από το νέο σου σπίτι μέχρι τη νέα σου καθημερινότητα, τον τρόπο που ντύνεσαι, τα πράγματα που σου τραβούν την προσοχή, τι τρως και πού βγαίνεις. Όλα είναι καινούργια και το σημαντικότερο: δεν υπάρχει μέτρο σύγκρισης. Κανείς δεν θα σε συγκρίνει με τον προηγούμενό σου εαυτό (γιατί πολύ απλά δεν τον έχει γνωρίσει). Κανείς δεν θα αναρωτηθεί πώς και σου ήρθε να ξεκινήσεις χορό ή γιατί φοράς σακάκι. It is what it is. Χωρίς περιορισμούς, πρέπει και στερεότυπα. 

Είναι η αίσθηση μιας συνεχούς περιπέτειας όπου κάθε στροφή κρύβει και από μία έκπληξη. Είναι ένα ταξίδι ωρίμανσης και πλούτου. Γιατί πώς αλλιώς μπορείς να εξελιχθείς αν δεν αντιμετωπίσεις τους μικρούς ή μεγάλους σου φόβους; Αν δεν ρίξεις τα μούτρα σου και μιλήσεις σπαστά γαλλικά με στόχο απλά να βρεις πού είναι το αλεύρι. Και ας σε κοιτάει η κυρία σαν εξωγήινο. Τον στόχο σου τον πέτυχες. Πάμε για τον επόμενο.... 

ανδριάνα

Παρασκευή, 23 Ιανουαρίου 2015

How was your week?

  • Ξημέρωσε το (παγωμένο) Σάββατο, ξεφορτώσαμε τον ΖΥΧ, πήραμε τις λίστες μας και βουρ για ΙΚΕΑ.
  • Πω πω... θυμήθηκα τις ατελείωτες ώρες online + offline, τα περιοδικά, τα sites, τα καταστήματα, τις συζητήσεις πριν την αγορά κάθε επίπλου που στόλισε κάθε ένα από τα 3 μας ελληνικά σπίτια. 
  • Το θυμήθηκα γιατί μέσα σε μόλις 3 ώρες, αγοράσαμε ολόκληρο -σχεδόν- το καινούργιο μας σπίτι. Άλλα δεδομένα - άλλες ανάγκες - άλλες προτεραιότητες. Θα γίνει και αυτό όμως όμορφο. Διαφορετικά όμορφο.
  • Ευτυχώς βρέθηκαν στο σωστό σημείο τη σωστή στιγμή οι Ελβετοί που μιλάνε αγγλικά και μας εξυπηρέτησαν εξαιρετικά.
  • Ήρθε ο αεροσυνοδός ξάδελφος και κάναμε το γύρο του κόσμου σε ένα βράδυ.
  • Κάναμε το πρώτο μας σύντομο roundtrip εδώ στα περίχωρα του Neuchatel. 
  • Ξεκινήσαμε για πεζοπορία και βόλτα στη φύση και μόλις σε 10 λεπτά ήμασταν περικυκλωμένοι από χιόνια! Ανυποψίαστοι, με τα αθλητικά μας παπούτσια!
  • Η Ελβετική φύση είναι καθηλωτική (δείτε την πιο πάνω φωτογραφία και θα καταλάβετε).
  • Η πρώτη μας εκδρομή έκλεισε με σπιτικά burgers (yumie!).
  • Χιόνισε δειλά και στο Neuchatel.
  • Κάθε φορά που χτυπάει το Skype χαίρομαι σαν μικρό παιδί. Και είχαμε δύο εκτενείς συζητήσεις με Βούλα και δεν σταμάτησα να χαμογελώ.
  • Κάναμε διατλαντικό τουρ στο υπό - ανακαίνιση σπίτι του αδελφού.
  • Poireaux είναι τα πράσα.
  • Κάτσαμε στην pub της πόλης, παραγγείλαμε τις μπύρες μας και ακούμε τον barman να μας ρωτά στα ελληνικά τι μέγεθος θέλουμε! Τελικά έχουμε έναν Ελληνο-μαγνήτη. Ο συγκεκριμένος δεν ήταν βέβαια Έλληνας αλλά είχε ζήσει 4 χρόνια στην Κύπρο. Μεγαλεία!
  • Ξεκίνησα ξανά, δειλά - δειλά, τη yoga στο σπίτι και είναι τόσο όμορφη η αίσθηση.
  • Έκανα την 1η αναγνωριστική επίσκεψη στο 2ο -και μεγαλύτερο- εμπορικό της πόλης. Interesting.
  • Ο Pepper 96.6 είναι η καλύτερη παρέα.
Καλό σαββατοκύριακο!
ανδριάνα

Τετάρτη, 21 Ιανουαρίου 2015

Τι κρατάς - τι πετάς #2


Οι αγαπημένοι μου φίλοι Τέλης και Ναταλία μου έστειλαν τις δικές τους απαντήσεις. Και είναι τόσο όμορφες που δεν μπορούσα να μην τις μοιραστώ μαζί σας..... Σας εύχομαι το 2016 να κοιτάτε πίσω στην ευχή του 2015 και να χαμογελάτε με ικανοποίηση. Σας αγαπώ & σας ευχαριστώ!

ανδριάνα


Τέλης:
Οι στιγμές που θα κρατήσω από το 2014 είναι..... 
Νικόλας… Υπάρχουν κι άλλες, αλλά είναι με το κυάλι, όχι λόγω μεγέθους ευτυχίας, απλά… Νικόλας!
Οι στιγμές που θα αφήσω από το το 2014 είναι... 
Όταν αποτυγχάνω να διαχειριστώ αυτό που δεν μου αρέσει… και το 14 και το 13 και ακόμα πιο πίσω…
Οι στιγμές που ονειρεύομαι για το 2015 είναι... 
Ένας «ομορφότερος» άνθρωπος, σε μια «ομορφότερη» χώρα, περιτριγυρισμένος από «ομορφότερους» ανθρώπους (Η ομορφιά είναι υποκειμενική, η ομορφιά δεν είναι μόνο εξωτερική…)
Η ευχή μου για το 2015 είναι... 
Νοιάζομαι λίγο παραπάνω για το διπλανό μου, σέβομαι λίγο περισσότερο την άποψη του διπλανού μου, χαμογελάω λίγο περισσότερο στον διπλανό μου… α ρε τυχερούλη «διπλανέ», όλοι έχουμε από έναν έως πολλούς!!

Ναταλία:
Οι στιγμές που θα κρατήσω από το 2014 είναι..... 
Όλες οι φορές όπου το γαργαλητό γέλιο των 3 αγαπημένων σχημάτιζε στο πρόσωπό μου το χαμόγελο της απόλυτης ευτυχίας
Οι στιγμές που θα αφήσω από το το 2014 είναι...
Η γκρίνια. Ήταν αρκετή και πολύ κουραστική.
Οι στιγμές που ονειρεύομαι για το 2015 είναι... 
Της ισορροπίας. Όπου θα δίνεις αγάπη και ενέργεια και θα νιώθεις πως έχεις κι άλλα αποθέματα γιατί εσύ νιώθεις όμορφα και δημιουργικά. Γιατί έχεις βρει τη σωστή τομή…
Η ευχή μου για το 2015 είναι...
Να απολαύσω πραγματικά, χωρίς ίχνος άγχους, όλες τις όμορφες στιγμές που θα έρθουν...

Δευτέρα, 19 Ιανουαρίου 2015

Βρες τις διαφορές #2

  • Την βλέπετε την τσάντα παραπάνω; Είναι ο νέος καλύτερός μου φίλος. Δεν πάω πουθενά χωρίς αυτόν (εννοείται δεν πας σούπερ-μάρκετ, αλλά καλό είναι να τον έχεις μαζί σου ακόμη και στο φαρμακείο). 
  • -Τι λες να πάμε για ένα κρασάκι; -Μέσα. -Να πούμε στις 18.00; Στις 18.00;! Ε βέβαια, αν το bar κλείνει στις 20.00! Τουλάχιστον τις καθημερινές γιατί (ευτυχώς) πσκ το κρατάνε μέχρι τις 2.00.
  • Σαββατοκύριακο στην πόλη; Για ποιο λόγο όταν τριγύρω σου κρύβεται τέτοια φύση; Όπου φύγει φύγει.
  • Πολύ κρέας βρε παιδάκι μου, και πολύ αλλαντικό! Καλά, εννοείται και τυρί αλλά αυτό το περίμενες.
  • Είναι τόσο ευγενικοί επειδή μιλούν αυτή την θεσπέσια γλώσσα (την Γαλλική) ή το αντίστροφο;

Παρασκευή, 16 Ιανουαρίου 2015

How was your week?

  • Εντόπισα και παρήγγειλα το αγαπημένο μου πορτοφόλι από την Γαλλία. Α! Και έκανα και όλες τις συνεννοήσεις στα γαλλικά. Τώρα εύχομαι όντως να έρθει!
  • Κάναμε τις συναντήσεις μας με τον ιδιοκτήτη και κάτι καταφέραμε. Για να δούμε.
  • Βγήκαμε για την 1η μας πρωινή βόλτα με τον Σ. παραλιακά.
  • Και εκεί που περπατάγαμε στο κέντρο της πόλης, τσουπ, να' σου η Έλενα! Λέτε τελικά οι Έλληνες του Neuchâtel να είναι διψήφιος αριθμός;
  • Το πρωί του Σαββάτου η πόλη έχει την μικρή λαϊκή της.
  • Συγχύστηκα με την έλλειψη διάθεσης συνεννόησης. 
  • Κλείσαμε τα πρώτα μας εισιτήρια. Safe. Για τις ημέρες του καθολικού Πάσχα.
  • "Θέλω να σε δω και από κοντά κάποια στιγμή".... η μικρή Α.
  • Skype από την Αθήνα μέχρι το Μακάο.
  • Μαζευτήκαμε οι 4 μας (οι Έλληνες που λέγαμε), ήπιαμε καφέ και γνωριστήκαμε καλύτερα.
  • Μας μαγείρεψε ο Βασίλης εξαιρετικές φακές.
  • Practice makes perfect (scrabble).
  • "Τα χωριουδάκια είναι σαν μικρά κεφτεδάκια που θέλεις να τα φας": η τόσο εύστοχη περιγραφή του συνοδοιπόρου.
  • Μπορεί να μου πήρε καμιά ώρα, αλλά κατάφερα και εντόπισα όλα τα απαραίτητα υλικά στο σούπερ-μάρκετ.
  • Έφτιαξα carrot cupcakes! Το παίδεμα ήταν λίγο περισσότερο λόγω έλλειψης εργαλείων, η απόλαυση όμως (της δημιουργίας και της γεύσης) ήταν ίδια.
  • Εξελίξεις παντού και σε όλους. Τι γίνεται με αυτό το 2015; Ελπίζω να μας βγουν σε καλό.
  • Γιορτάσαμε (οι 4 μας) με ωραία κρασιά, γέλια και συζητήσεις. Α! Και η βραδιά έκλεισε με McDonalds. Sans tomate s'il vous plait.
  • Μου πήρε 1 ώρα γύρω-γύρω στο σούπερ-μάρκετ για να καταλήξω ότι σολομό δεν έχει. Μέχρι που πήγα στο ταμείο και η κυρία πίσω μου είχε 2 πακετάκια.
  • Το κλείσαμε και το σπίτι! Βουρ για έπιπλα αλλιώς μας βλέπω τον Φεβρουάριο να κοιμόμαστε στο πάτωμα.
  • Αποκτήσαμε τα Ελβετικά μας κινητά (με την πολύτιμη βοήθεια της Έλενας).
  • Είχε έναν ήλιο!
  • Κατέφτασε το γαλλικό -φανταστικό- μου πορτοφόλι.
  • Μαγείρεψα ένα διαφορετικό μπριάμ -το καλύτερο όλων των εποχών βάσει τον συνοδοιπόρο.
Καλό σαββατοκύριακο!
ανδριάνα

Τετάρτη, 14 Ιανουαρίου 2015

Small beauty


Και να 'σου εκεί που ψάχνω ιδέες και έμπνευση για μικρά διαμερίσματα (για ευνόητους, Ελβετικούς λόγους), το αγαπημένο Style Files με αυτό το εξαιρετικό σπίτι (πού αλλού;) στο Gotenborg της Σουηδίας. Το λευκό είναι σίγουρα μία ασφαλής λύση για μικρούς χώρους (πόσο μάλλον αν πρόκειται για ενοικίαση) και το φυσικό ξύλο προσφέρει την αίσθηση της ζεστασιάς. Πόσο θα ήθελα μία λευκή κουζίνα και αυτά τα λευκά πατώματα. Α, και να μπορώ να κρεμάσω ό,τι θέλω. Αυτά τα 'συρμάτινα' ραφάκια για παράδειγμα και μερικά κάδρα. Και μερικά ωραία φωτιστικά... Πολλά ζητάω;




Δευτέρα, 12 Ιανουαρίου 2015

Βρες τις διαφορές #1


Θυμάστε αυτό το κλασικό παιχνίδι; Σε έντυπα -οι παλαιότεροι- σε ηλεκτρονικά παιχνίδια οι νεότεροι. Αυτές τις 2 εικόνες που είναι δίπλα - δίπλα, μοιάζουν ίδιες αλλά έχουν βασικές διαφορές; Αυτό σκεφτόμουν πηγαίνοντας στο κέντρο της πόλης σήμερα με το λεωφορείο, παρατηρώντας -ως συνήθως- τους ανθρώπους. Πόσο ίδιοι είμαστε αλλά και πόσο διαφορετικοί. Πόσο ίδιοι εκ πρώτης όψεως και πόσο διαφορετικοί στις λεπτομέρειες (γιατί στην ουσία, είμαστε σίγουρα όλοι ίδιοι). Αποφάσισα λοιπόν να καθιερώσω αυτή την στήλη μέσω της οποίας θα μοιράζομαι με εσάς όσα παρατηρώ στους συμπολίτες Ελβετούς. Αυτές τις μικρές, καθημερινές συνήθειες και λεπτομέρειες που κανένας τουριστικός οδηγός δεν μπορεί να εντοπίσει. Αυτά που κάνουν κάθε λαό να ξεχωρίζει και ας μην το αντιλαμβάνεται. Αρχίζουμε λοιπόν.....
  • Γυαλιά ηλίου πουθενά. Θα μου πείτε είναι Χειμώνας. Σωστά. Αλλά υπάρχουν μέρες που έχει εκτυφλωτικό ήλιο. Αλήθεια σας λέω. Και στα δεκάδες άτομα στο λεωφορείο, γυαλιά φόραγα μόνο εγώ και 2 κυρίες (υποπτεύομαι 'ξένες' και αυτές).
  • Αλλού έχει το κρύο, αλλού κάνουν πάταγο οι UGG μπότες. Εδώ κυριαρχούν τα κοντά, δερμάτινα μποτάκια και αθλητικά παπούτσια (για τις νεότερες).
  • Ποια φουσκωτά μπουφάν, ποια moncler, ποιες γούνες; Σίγουρα όχι στις Ελβετικές πόλεις.
  • Bonjour λες όλη μέρα (σχεδόν) και σε όποιον συναντήσεις. Ανεξαιρέτως. Ακόμα και στον καταϊδρωμένο δρομέα και στο κοριτσάκι που φεύγει από το σχολείο.
  • Σχεδόν κανείς δεν απαντά 'Ναι' στην ερώτηση "Μιλάτε Αγγλικά". Ευτυχώς κάποιοι κάτι καταφέρνουν.
ανδριάνα

Παρασκευή, 9 Ιανουαρίου 2015

How was your week?

  • Ξημέρωσε αυτή η Παρασκευή που αναμέναμε για εβδομάδες. Και ήταν όπως την περιμέναμε αλλά και όχι.
  • Τα δάκρυα ξεκίνησαν από την Βούλα και μας συντρόφευσαν μέχρι την Πάτρα. 
  • Άλλο να το σκέφτεσαι και άλλο να το ζεις. 
  • Και τώρα.... οι δυο μας. 
  • Βούλα - Πάτρα - Ανκόνα - Μιλάνο - Λουγκάνο - Λουκέρνη - Neuchâtel.
  • Τόσες ώρες δρόμος, τόσες σκέψεις (κρυφές και φανερές), τόσες συζητήσεις, τόση αγωνία.
  • Συνειδητοποίησα πόσο άδικοι είμαστε μερικές φορές με τους εαυτούς μας | την πόλη μας | την χώρα μας ζώντας 1 πολύτιμη ώρα εκεί γύρω στα μεσάνυχτα ακινητοποιημένη πριν το περιβόητο Ελβετικό τούνελ. Που, όχι, δεν λειτουργεί σαν καλοκουρδισμένο ρολόι.
  • "We are glad to have you here" ήταν η υποδοχή μας στην όμορφη Λουκέρνη εκεί λίγο πριν τις 2.00.
  • Πόσο απολαύσαμε αυτό τον ύπνο και την πρωινή μας βόλτα στο ποτάμι!
  • Οδηγήσαμε πρωί και απολαύσαμε -επιτέλους- το τοπίο.
  • Μετά τις σακούλες που αφαιρείς τον αέρα, το GPS ήταν η 2η καλύτερη αγορά του αιώνα!
  • Φτάσαμε στο Neuchâtel. Παγκόσμια πρώτη.
  • Οι φίλοι μας περίμεναν με μοσχομυριστό φαγητό, βόλτες, σπιτικό fondue, κρασί και ιστορίες. Ευχαριστούμε!
  • Πέρασε η Κυριακή σαν νεράκι και ήρθε η Δευτέρα των 'νέων' ξεκινημάτων.
  • Πόση αγωνία είχα να φτάσει το απόγευμα και να μάθω πώς ήταν η ημέρα του συνοδοιπόρου! Και ήταν καλή :) Και πήγαμε με την Ρόζα να τους υποδεχτούμε στην Place Pury.
  • Μας έκανε την χάρη ο Ελβετικός καιρός και είχε για 2 ημέρες έναν εξαιρετικό ήλιο!
  • Περπατήσαμε (πρώτη φορά κ για εμένα κ για την Ρόζα) από το σπίτι μέχρι το κέντρο, παραλιακά.
  • Άλλο Γενεύη και άλλο Neuchâtel. Parlez-vous anglais? Un peu!
  • Έκανα την 1η μου επίσημη συνεννόηση στα Γαλλικά για να βγάλω τις μηνιαίες μας κάρτες για τα ΜΜΜ. Ουφ. Πόσο τα έχω ξεχάσει και πόσο πρέπει να τα θυμηθώ!
  • Εντυπωσιάστηκα από την ομορφιά της φύσης αλλά και την 'κακογουστιά' κάποιων καταστημάτων. Άλλο ένα 'οχυρό' που έπεσε.
  • Στο προσωρινό μας σπίτι, κάθεσαι στον καναπέ και βλέπεις τη λίμνη και τις Άλπεις. Σαν carte postale. 
  • Ξύπνησα σε ένα άδειο σπίτι.
  • Σε ευχαριστώ Θεέ μου που ανακαλύφθηκε το internet!
  • Η πρώτη μου οδηγική, Ελβετική περιπέτεια στέφθηκε με επιτυχία! Σπίτι - δουλειά - Λωζάνη. Με GPS -εννοείται!
  • "Today we are neighbours, but we hope tomorrow we will be friends" Government of the Republic and Canton of Neuchâtel.
  • Flat hunt!
  • It's a girl! Και που ήμασταν όλοι σίγουροι για το αγόρι.... Έτοιμοι για φιόγκους & κορδέλες!
Bon weekend!
ανδριάνα

Τετάρτη, 7 Ιανουαρίου 2015

Τι κρατάς - Τι πετάς


Έφτασε αυτή η στιγμή. Η στιγμή της ανασκόπησης και των New Year Resolutions. Και πόσο άτιμο είναι το μυαλό που ξεχνάει έτσι εύκολα. Εγώ, ευτυχώς, έχω καταγεγραμμένη όλη τη χρονιά στην αγαπημένη μου εβδομαδιαία ανασκόπηση "How was your week". Τι τύχη είναι αυτή! Το δικό μου, digital ημερολόγιο. Ανυπομονώ λοιπόν να βρω λίγο χρόνο και να καθίσω με ένα ωραίο τσάι να διαβάσω την χρονιά μου. Δεν είναι όλα μέσα. Το ξέρω. Αλλά είναι τα σημαντικότερα και τα θετικότερα. Ακόμα και κωδικοποιημένα (ήδη για κάποια προσπαθώ να αποκρυπτογραφήσω και να θυμηθώ....). Ίσως το 2015 να γίνω πιο συγκεκριμένη ώστε να καταλαβαινόμαστε καλύτερα. Όπως και να 'χει, νομίζω ότι είναι πολύ εποικοδομητικό να κοιτάς πίσω, πώς ξεκίνησε η χρονιά και πώς κατέληξε. Πού σε βρήκε και πού σε άφησε. Και το κυριότερο, πώς σε βρήκε και πώς σε άφησε. Έκανες τα βήματα που σχεδίαζες; Κράτησες τις υποσχέσεις σου; Κατόρθωσες να ανταπεξέλθεις σε αυτά που σου σέρβιρε το 2014; Στάθηκες στο ύψος σου; Υπέκυψες;

Αν θέλετε, προτείνω να κάνουμε μαζί αυτή την μικρή αναδρομή και να μοιραστούμε τα όνειρα και τα μαθήματα. Οι ερωτήσεις είναι λίγες και απλές και θα ξεκινήσω, ως καλή οικοδέσποινα, πρώτη με τις απαντήσεις. Και μετά θα αναμένω με ανυπομονησία τις δικές σας.... Με ειλικρίνεια. Αν θέλετε με το όνομά σας ή με ψευδώνυμο. Στο lifelikes.andriana@gmail.com . Με το χέρι στην καρδιά. Έτσι όταν, πρώτα ο Θεός, του χρόνου κοιτάξετε τις απαντήσεις σας να νιώσετε ότι σας αφορούν 100%.

Οι στιγμές που θα κρατήσω από το 2014 είναι..... 
οι ησυχίες και τα γέλια που μοιράστηκα με τους δικούς μου ανθρώπους.
Οι στιγμές που θα αφήσω από το το 2014 είναι... τα αδιέξοδα. Γιατί δεν υπάρχουν.
Οι στιγμές που ονειρεύομαι για το 2015 είναι... 
αυτές της γαλήνης. Που θα ηρεμήσει ο νους και η καρδιά μου.
Η ευχή μου για το 2015 είναι... να αφεθώ και να απολαύσω.


Καλή μας χρονιά! Να είναι όπως την έχετε ονειρευτεί... και κάτι παραπάνω.
ανδριάνα

ΥΓ. Ο τίτλος της ανάρτησης είναι 'κλεμμένος' από την καθιερωμένη, ετήσια συνάντηση του συνοδοιπόρου με 3 ακόμη φίλους, εκεί στα τέλη Δεκεμβρίου. Συναντιούνται από το πρωί και τους πιάνει νύχτα. Τι συζητούν... άγνωστο!

Δευτέρα, 5 Ιανουαρίου 2015

Κάνε κάτι!


Θυμάστε που συζητάγαμε για τον 'εσωτερικό μας κριτή'; Αυτόν που βγάζει στην επιφάνεια τις ανασφάλειες και σαμποτάρει τα μεγαλόπνοα σχέδιά μας; Αυτός ο σαμποτέρ επικεντρώνεται στη θεωρία, στις σκέψεις. Μας περιορίζει με τους φόβους μας και μας κρατά στάσιμους. Σήμερα όμως θέλω να σας μιλήσω για έναν άλλο σαμποτέρ ο οποίος συμπληρώνει τον 1ο και μαζί δημιουργούν το 'τέλειο' δίδυμο. Αυτός, δεν ασχολείται με τις θεωρίες, την ψυχολογία, τα διλήμματα και τους φόβους, αλλά με τις πράξεις! Είναι αυτός που μας δένει μία εικονική, σιδερένια μπάλα στο πόδι και δεν μας αφήνει να πάμε γυμναστήριο, να μαγειρέψουμε, να παίξουμε, να κινηθούμε. 

Είμαι σίγουρη ότι και εσείς το παρατηρείτε στους γύρω σας αλλά και στον εαυτό σας. Μιλάω για όλες αυτές τις φορές που έχει προκύψει το χ πρόβλημα υγείας ή απλά νιώθετε ότι το σύστημα υπολειτουργεί, και ξέρετε τι πρέπει να κάνετε. Είτε το ξέρετε επειδή το ξέρετε (!), είτε γιατί σας το επεσήμανε ο ειδικός (ο γιατρός, ο ψυχολόγος, ο διαιτολόγος, ο οικογενειακός σύμβουλος...). Ξέρετε ότι αν μαγειρέψετε στο σπίτι οι πιθανότητες είναι ότι θα φάτε πολύ πιο υγιεινά. Αλλά δεν το κάνετε. Ξέρετε ότι αν βγείτε να περπατήσετε για 20 λεπτά θα αισθανθείτε πολύ καλύτερα σε τόσα διαφορετικά επίπεδα. Αλλά δεν το κάνετε. Ξέρετε ότι αν πιείτε 1 λιγότερο ποτό, αύριο θα είστε πολύ πιο ευδιάθετος. Και όμως το πίνετε. Ξέρετε ότι αν παίξετε με το παιδί σας 20 λεπτά χωρίς εξωτερικές διακοπές, θα δημιουργήσετε μία καλύτερη σχέση. Αλλά δεν το κάνετε.

Ξέρω, ξέρω... Οι δικαιολογίες είναι τόσες και τόσο εύκολες. Δεν έχω χρόνο. Τι να πρωτοκάνω; Δεν έχω χρήματα. Δεν ξέρω να μαγειρεύω. Δεν μου αρέσει το περπάτημα. Έχει κρύο. Είμαι τόσο κουρασμένος από τη δουλειά. Πονάω. Πεινάω. Νυστάζω. ΒΑΡΙΕΜΑΙ. Η απάντηση όμως είναι μία: "κάνε κάτι για τον εαυτό σου"! Δείξε του έμπρακτα ότι τον αγαπάς και τον φροντίζεις! Προσέφερέ του αυτό που πραγματικά λαχταρά και θα σε ανταμείψει με ένας υγιές σώμα, ξεκούραστο μυαλό και ανοιχτή καρδιά.

Ο αγαπημένος μας γιατρός μας μίλαγε την άλλη φορά για αυτούς του ασθενείς που απευθύνονται σε αυτόν για να τους βοηθήσει αλλά στην ουσία δεν θέλουν οι ίδιοι να βοηθήσουν τον εαυτό τους. Οι ασθενείς αυτοί που τους προτείνει μικρές αλλαγές στη διατροφή τους, 1 βότανο κάθε βράδυ και αναπνευστικές ασκήσεις το πρωί, και μετά από 1 μήνα επανέρχονται χωρίς να έχουν κάνει ούτε ένα από τα παραπάνω. Κανένα φάρμακο και κανένας γιατρός | σύμβουλος | ψυχολόγος δεν θα μας βοηθήσει αν δεν πάρουμε και εμείς το μερίδιο της ευθύνης που μας αναλογεί. Και, ναι, αρκετό χρόνο δεν θα έχουμε ποτέ. Αυτό λέω στον εαυτό μου κάθε φορά που σηκώνεται και είναι ακόμη νύχτα. Αν περιμένω να έχω μία ήρεμη και ξεκούραστη καθημερινότητα για να γυμναστώ | μαγειρέψω | παίξω | ταξιδέψω | μορφωθώ, τότε θα περιμένω για πολύ, μπορεί και για πάντα. Και η στασιμότητα, να ξέρετε, κάποιες φορές είναι μία κρυμμένη οπισθοχώρηση.

Πάρτε τη ζωή σας στα χέρια σας! Επαναστατικό δεν ακούγεται;
ανδριάνα

ΥΓ. Αυτό που βλέπετε πιο πάνω είναι το Holstee Manifesto. Αν σας εμπνέει -όπως εμένα- μπορείτε να το κατεβάσετε δωρεάν για τον υπολογιστή σας και το κινητό σας ή να αγοράσετε τις αφίσες.

Παρασκευή, 2 Ιανουαρίου 2015

How was your week?

  • Ξημέρωσε μία ημέρα χωρίς κάποιο ραντεβού - εκκρεμότητα (λέμε τώρα) - υποχρέωση - συνάντηση. Μία ήσυχη ημέρα!
  • Να, μαζευτήκαμε έτσι χύμα και χαλαρά Παρασκευή μεσημέρι κάτι να τσιμπήσουμε και καταλήξαμε -κλασικά- με 2 σαλάτες, πατάτες, σπανακόπιτες και μια εξαιρετική, σπιτική μακαρονάδα της φίλης Μαριάννας με καραμελωμένα κρεμμύδια και γιαούρτι! Άλλο να σας το άλλο και άλλο να την τρώτε!
  • Ήπιαμε ωραίο, εορταστικό καφέ στο κέντρο (City Bistro).
  • Απολαύσαμε το σπίτι μας με τζάκι, κουβέρτες και μασουράκια (τα Χιώτικα εννοείται)!
  • Ανεβήκαμε νωρίς στην Κηφισιά και περπατήσαμε στο κρύο. Σύντομα γίναμε πολλοί και περιπλανηθήκαμε σαν τον παλιό καλό καιρό.
  • Μαζεύτηκε πολύυυς κόσμος γύρω από τα τραπέζια, με πιτσιρίκια να τρέχουν και τους μεγάλους να προσπαθούν να ενημερωθούν για τα τελευταία νέα.
  • Είχα ξεχάσει την κοσμοσυρροή και τη βοή των εμπορικών κέντρων.
  • Σερί τα ιατρικά ραντεβού αλλά βάλαμε αρκετά 'τικ' στις λίστες μας.
  • Ήπιαμε το -ροζέ- κρασί μας και τσιμπήσαμε με τους αγαπημένους μας (στο Pere) λίγο πριν την (προσωρινή) αναχώρησή τους και την πιο μακροχρόνια δική μας.
  • Τα είπαμε από κοντά με την κοσμογυρισμένη Κατερίνα. Πολύ ζήλεψα τα ταξίδια της.... Και το επόμενό μας ραντεβού μάλλον ένα ακόμη ταξίδι στη λίστα της θα είναι.
  • Βγήκαν -επιτέλους- τα κασκόλ. Πάνω στην ώρα για να μπαίνουμε στο κλίμα.
  • Κάναμε τα Living Green ψώνια μας με την Λέτα και φάγαμε θεσπέσια (στο Γιάντες).
  • Αισθάνθηκα μια ανακούφιση συνειδητοποιώντας ότι θα είμαι λίγο πιο μακριά από κάποιες εξελίξεις. 
  • Απομακρύνθηκα ολοκληρωτικά από τα ΜΜΕ. No news for me please.
  • Γέλασα με τις τόσο παραστατικές περιγραφές του 'Ελβετού' Βασίλη.
  • Μα με όποιον και αν μιλήσουμε να έχει έναν φίλο - ξάδελφο - συμφοιτητή  στην Ελβετία...
  • Θαύμα αυτές οι σακούλες που αφαιρείς τον αέρα! Από τις πιο πετυχημένες αγορές των τελευταίων ετών.
  • Κάναμε την πιο ήσυχη και οικογενειακή Παραμονή Πρωτοχρονιάς και πολύ το ευχαριστήθηκα.
  • "Και τώρα που θα έρθει ο καινούργιος χρόνος, πού θα κάτσει".
  • Δεν μπορούσα να αφήσω την Αρτεμούλα από την αγκαλιά μου.
  • Πόσα ρούχα έχω και πόσα ρούχα δεν φοράω. Shocking.
  • Μαζευτήκαμε αυθόρμητα στο σπίτι, με ένα κρασί και μία σπιτική βασιλόπιτα για να ιδωθούμε και να μην πούμε κάτι... Τα έχουμε πει όλα άλλωστε.
  • Είναι ευλογία να νιώθεις ότι έχεις τόσα -και κυρίως τόσους για να νιώθεις ευγνώμων.
  • It's the final countdown.... Όταν διαβάζετε αυτή την ανάρτηση θα βρισκόμαστε ήδη στο ταξίδι. One-way ticket. Μας συνέβει και αυτό.
  • Twinkle twinkle little star... ας είναι αυτή η περιπέτεια όμορφη.
Καλή χρονιά αγαπημένοι μου! Να είναι αληθινή. Σαν την αγάπη.
ανδριάνα

ΥΓ. Συγχωρέστε με που έχω παραμελήσει λιγάκι το LifeLikes...  Θα επανέλθω δριμύτερη. It's a promise.
ΥΓ2. Είναι η πρώτη ανάρτηση της νέας χρονιάς! Και επειδή στόχος είναι να γίνω ακόμη πιο σαφής και εξωστρεφής, αυτή τη χρονιά λέω τα ονόματα να είναι πλήρη (όχι άλλα αρχικά).

Παρασκευή, 26 Δεκεμβρίου 2014

How was your week?


  • Πω πω πω... είχε τόσα αυτή η εβδομάδα που ούτε πρόλαβα να τα καταγράψω.
  • Η Παρασκευή ήταν η τελευταία ημέρα στη δουλειά του συνοδοιπόρου. Και πολύ θα ήθελα να είμαι από μια γωνιά να βλέπω τις αγκαλιές, τα χειροκροτήματα και την συγκίνηση.
  • Βρεθήκαμε σε μπουζούκια (Oh yes) και όλα φάνταζαν διαφορετικά. Σαν να έλειπε κάτι.
  • Τέτοιο χορό είχα να ρίξω χρόοοονια (όχι στα μπουζούκια καλέ, σε πάρτυ)! Οι πόνοι στα γόνατα την επομένη το πιστοποιούν.
  • Η αγάπη γέμισε τον χώρο και δεν ήξερα ποιον να πρωτο-αγκαλιάσω. 
  • Η αγάπη δεν μετρά μέρες απουσίας, χιλιόμετρα, χαμένα τηλεφωνήματα και ραντεβού... δεν μετριέται σε αριθμούς! Ε;
  • Έφτασε 5.00 και ένιωθα τόσο γεμάτη και τυχερή.
  • Αυτό το πάρτυ θα μας μείνει αξέχαστο.
  • Θα φτιάξουμε μία μικρή βαλιτσούλα με τις κάρτες και τα συμβολικά δωράκια των φίλων.
  • Ξημέρωσε μία πολύ διαφορετική Κυριακή που προμήνυε μία πολύ διαφορετική εβδομάδα.
  • Πόσες 'πρώτες φορές' χωράνε σε μία εβδομάδα; Αυτή είχε πολλές.
  • Λίγο να κλονιστεί η υγεία και θυμάσαι ξαφνικά πόσο όμορφο είναι να περπατάς χωρίς καν να το σκέφτεσαι, να σηκώνεσαι από το κρεβάτι με ένα πήδημα και να τρως ό,τι θες.
  • Όλοι χρειαζόμαστε να μας φροντίσουν οι δικοί μας άνθρωποι. Ας το παραδεχτούμε.
  • Προ-Χριστουγεννιάτικη εξόρμηση για τα δώρα με αργό περπάτημα αλλά σταθερό.
  • Μαγειρέψαμε με την Ζ. -όπως κάθε χρόνο- και το μενού ήταν εξαιρετικό και το απολαύσαμε οικογενειακά!
  • Αχ αυτό το skype.... Τις δείχνει τις φουσκωμένες κοιλιές όπως είναι στην πραγματικότητα;
  • Απέκτησα δύο καταπληκτικές ζακέτες, ημερολόγια, θαλασσιές βαλίτσες, λικέρ, ζεστά γάντια, κασκόλ και συγκινητικές κάρτες!
  • Το ΚΚ έβαλε τα γιορτινά του.
  • Ξεκίνησαν οι αγκαλιές, οι ευχές και οι αποχαιρετισμοί ..... 
  • Το πακετάρισμα όχι ακόμα.
Χρόνια πολλά αγαπημένοι μου, και καλά!
Απολαύστε τον χρόνο με τους αγαπημένους σας....

ανδριάνα

Παρασκευή, 19 Δεκεμβρίου 2014

How was your week?

  • Απολαύσαμε ολόκληρη την Χριστουγεννιάτικη παράσταση της Α. επί τρία!
  • Γέλασα πολύ με την ατάκα του Γ. όταν έτρωγαν οι 4 φίλοι Παρασκευή απόγευμα και παρήγγειλαν ένα ακόμη κρασί. Ο σερβιτόρας απάντησε ότι θα έρθει σε λιγάκι και ο Γ. με τη σειρά του ότι 'εδώ έχουμε μαζευτεί από 3 ηπείρους για να πιούμε αυτό το κρασί'. So true.
  • Άνοιξα τα μάτια μου, ο συνοδοιπόρος κοιμόταν δίπλα μου, ανέπνεα και από τα δύο ρουθούνια, ήταν Σάββατο και μας περίμενε ο αδελφός μου για βόλτα. Ευτυχία.
  • Φάγαμε εξαιρετικά από τον σεφ Δ. και γελάσαμε πολύ! Α! Μου βρήκε και τις ζεστές μπότες που θα αγοράσω.
  • Θυμήθηκα τα 90s... Έξοδο για ποτό στα παλιά λημέρια (Rock 'n' Roll) με τις παλιές μουσικές και την παλιά κάπνα (δεν μπορείς να τα έχεις όλα).
  • Έτρεξε η dream team μας ή αλλιώς οι '3 αργοί και 1 γρήγορος'.
  • Κυριακάτικο γεύμα με ιστορίες, δώρα και συγκινήσεις.
  • Είμασταν οι 3 μας και σκεφτόμουν πότε θα είναι άραγε η επόμενη φορά και πού;
  • We did it! Μπορεί να στεκόμασταν όρθιες από τις 7 μέχρι τη 1 αλλά απολαύσαμε τον Moz από απόσταση αναπνοής! Και ήταν πολύ συγκινητικός. Και του χρόνου! Να είμαστε και εμείς και αυτός καλά.
  • Μα μέχρι και η κηλίδα στο νύχι μου να είναι αποτέλεσμα πίεσης και άγχους;
  • Οι λίστες ξεχείλισαν... μαζί και το μυαλό μου!
  • Ανταλλάξαμε τα καθιερωμένα γιόγκικα δώρα μας και η κάρτα που μου έτυχε ήταν πολύ συγκινητική. Ευχαριστώ.
  • Κατέφτασε το φοβερό και τρομερό συνεργείο κήπου και ομόρφυνε ο τόπος.
  • Είναι αυτό το κόκκινο.... μεθυστικό χρώμα.
  • Σαν τους κλέφτες... κάθε φορά που βγαίνω από το σαλόνι, παίρνω και 1 αντικείμενο μαζί μου. Να αδειάζει ο χώρος σιγά-σιγά.
  • Ο ΖΥΧ φόρεσε τα χειμωνιάτικά του και είναι έτοιμος για τα χιόνια του Montreux.
Καλό σαββατοκύριακο!
ανδριάνα